4 Aralık 2010 Cumartesi

Zincirli Çınarın Zinciri

Bursa'nın anıt çınarlarından en sevdiğim, işyerimin hemen yakınında. Yıllardır karar veremedim; Çekirge Caddesi'nden Stadyum'a doğru yokuş yukarı gelirkenki görüntüsü mü daha güzel, Stadyum Caddesi boyunca Altıparmak'a doğru çıkarkenki görüntüsü mü... Kocaman gövdesinin alt tarafındaki dallar budanmış; adam boyundan yukarılardan itibaren koca koca dalları başlıyor, civardaki 7-8 katlı binalardan bile yükseklere uzanıyorlar. Ama her nedense (belki alt dalları budandığından) koca ağacın varlığı üzerinde bulunduğu meydanda çok güçlü bir şekilde hissedilmiyor; ancak aşağıdaki caddelerden ona doğru gelirken trafiğin keşmekesinden başını kaldırıp bakanlara kendini belli ediyor; o yüzden bana çok alçakgönüllü bir canlı olduğu izlenmi veriyor. Yaşı 250'ye varsa da hayata o kadar bağlı ki; yaşlı gövdeden baharda tazecik yapraklar çıkıyor.


Bilenler bilir, Bursa anıt çınarlarının genellikle bir adları, hikayeleri vardır: Yağcılar Çınarı, Eskici Baba çınarı, Ulufeli Çınar... gibi. Bu çınarın adının Zincirli Çınar olduğunu birinden duymuştum, ama nedenini bir türlü öğrenememiştim. Meğer nedeni gözümün önündeymiş, ağacın gövdesinden sarkan bir zinciri varmış?! Sonunda bu bilgiyi bir yerde okuduktan sonra bu sabah ağacın yanına kadar gidip bakınca Altıparmak Caddesi yönündeki kocaman zinciri farkedebildim! Evet, bu çınar gerçekten de "zincirli".





Zamanında ağaç gençken gövdesine asıldığı tahmin edilen zincir, gövdeyle kaynaşmış durumda; yerden epey yüksekte bir küpe gibi sallanıyor. Vaktiyle buralarda bir mescit, zaviye varmış; zincirin o vakitlerde asıldığı, kurban edilen adakların derisini yüzmek için kullanıldığı tahmin ediliyormuş... Merak ettiğim bir şeyin daha cevabını öğrendim ve rahatladım sonunda; makinem yanımda değildi, fotoğrafını çekemedim; hem zaten zincirli çınarın zincirini görmek isteyenler bir zahmet yanına kadar gitsin değil mi?

İTİRAF: Yazıyı eklerken aslında üşengeçliğimden fotoğraf yüklememiştim, işte ekliyorum.

27 Kasım 2010 Cumartesi

Sabah sabah


Bir koku, bir koku ! Önce gelip giden birinin parfümü sandım. Sonra, temizlik deterjanının kokusu galiba dedim. Sonunda ofisi saran baygin kokunun kaynağı bulundu. Tavana değecek kadar büyümüş, bütün kata kokular salacak kadar çiçek açmış. Darısı, evde bakamayıp kuruttuğum çiçeklerin başına..

26 Kasım 2010 Cuma

Gazeteci Yusuf

Geçen ay, Tiyatrokare'nin (Nedim Saban Tiyatrosu) "Leyla'nın Evi" adlı oyununu tanıdıklardan oluşan kalabalık bir grupla Bursa'da izledim. Oyuncu Onur Bayraktar gazeteci Yusuf rolündeydi. Dün gece Gazanfer Özcan Tiyatrosu'nda sahnelenen oyunun ardından motosikletle evine dönerken kaza yapıp hayatını kaybetmiş. Haberi duyunca bir yakınımın kaybını öğrenmiş gibi oldum. Benim gibi pek çok tiyatro izleyicisi onu iyi kalpli gazeteci Yusuf olarak belleklerinde yaşatacaktır.

23 Kasım 2010 Salı

Dönüş...

Gezmeden döndüm dönmesine de kimbilir ne zaman gezmelerim yazılabilecek?!!


12 Kasım 2010 Cuma

3 Kasım 2010 Çarşamba

Beyaz Kediye Veda


Bir kedi uyur içimde
Bir kedide insan uyur
Ondandır uyuşuruz nicedir kedilerle.
İkimizin de içinde birer kara delik
Sonsuzluk uyur bizde
Uyanır.


-Bir Eski Yunanlı şair

30 Ekim 2010 Cumartesi

Kaymakamlık Binası

Mayıs'ta bu blogda sözünü ettiğim binanın yenilenmesi tamamlanı. Bu fotoğrafı geçen ay çekmişim, onun da kaydı bulunsun burada.

Proje

Eylül 2010